Denkbeelden van Rotterdam verbeeldt een alternatief verhaal voor de Boompjes. Het project onderzoekt de potentie van de locatie in haar huidige en historische context en brengt de kwaliteit en schoonheid naar voren. Herwaardering van de geschiedenis en toekomstplannen uit het verleden worden ingezet om denkbeelden te schetsen van hoe de stad eruit ziet als contextuele feiten zich verweven met herinneringen uit het verleden. Waardevolle verloren elementen, zowel gebouwd als niet gebouwd, worden onderzocht en meegenomen naar een denkbeeldig Rotterdam. In een tijdperk van meedogenloos snelle verandering is er behoefte aan reflectie op wat er is geweest en wat geweest had kunnen zijn. 

denkbeelden van rotterdam

In bijstaande presentatieboek licht Marinda haar proces, wat begon met de fascinatie tot een enkele tekening, uitgebreid toe. Het project leest als een fictieve reis door de geschiedenis van de Boompjes. Het parcour toont de belangrijke momenten en percepties van de waarnemer.

Tijdens deze opgave vormt de methodiek van Piranesi’s Il Campo Marzio de leidraad, haar fascinatie. In 1762 publiceerde Piranesi deze alternatieve kaart van Rome als een veld vol fragmenten van bestaande, verzonnen en verloren elementen uit de geschiedenis. De gebouwen zijn onderling met elkaar verweven door een intermediair dat bindt: de tussenruimte. De gebouwen en structuren creëren een zekere droomwereld, waarin je kunt dwalen en ontsnappen.

Aan de hand van deze analyse is de methodiek eigen gemaakt en toegepast op Rotterdam. Collages tonen de verweving van de verloren tijdlagen met de bestaande stad. De elementen uit de context onthullen al composities uit Il Campo Marzio. Door het toevoegen van nieuwe elementen worden deze composities versterkt. Verschillende tijdlagen worden getoond als zijnde één tijdlaag. 

Meer weten? Bekijk een uitgebreide samenvatting van Marinda’s werk en download haar project op de RAvB site.

“Met dit project wil ik laten zien dat de context van een gebied rijker en gelaagder is dan je op het eerste moment ziet. Enerzijds door de bestaande verborgen plekken bloot te stellen, anderzijds door de verloren tijdlagen van een gebied in kaart te brengen, en te beschouwen als context. Kunnen we ons een voorstelling maken van een alternatief Rotterdam bestaande uit oude en nieuwe fragmenten? Als gevonden stukken die ooit samen met de bestaande stad zijn bedacht? Een stad die nooit was, maar altijd had kunnen zijn.”

Marinda geeft ons alvast inkijk in deze gelaagdheid in deze promovideo