Voor wie bouwen we?

Afgelopen tijd is het er ingehamerd: we moeten 1 miljoen woningen bouwen. De bouwlobby draait op volle toeren en met succes. Ook kamerleden tonen zich niet ongevoelig voor deze boodschap. Terecht worden kanttekeningen bij deze bouwlust geplaatst. En wel om twee redenen.
Zo wordt erop gewezen dat we al dat bouwen moeten afwegen tegen zaken als klimaat, stikstof, landbouw en water. Integrale oplossingen zijn zeer gewenst, na een periode waarin vooral sectoraal is gedacht.
Tegelijkertijd kunnen ook bij dat bouwen vraagtekens worden gezet. Want voor wie bouwen we? En hoe willen we bouwen?
Als het aan de bouwers ligt worden het 1 miljoen rijtjeshuizen en appartementen. Maar is een mix aan bewoners en typologieën niet veel boeiender? En als het dan toch weer die standaards worden, hoe maken we die dan? Door bijvoorbeeld kleine compacte woningen ruimtelijker te maken, ontstaan veel meer kwaliteiten. Daarover gaat deze nieuwsbrief.
Andrea Prins geeft in een pas verschenen boek aan dat wonen veel meer is dan een product. Alle reden om het boek te bespreken. Dit start met de observatie dat het wonen in beweging is, maar de plattegronden niet. Prins pleit ervoor het wonen te benaderen als een sociaal en maatschappelijk vraagstuk.
Ook hoogbouw komt onder vuur te liggen. Volgens de kritiek woon je daar met de rug naar elkaar toe. Door de plint te activeren en bij de omgeving te betrekken, ondervang je dat voor een groot deel. De responsieve architectuur van The Muse is hier een boeiend voorbeeld van. Een bespreking.
Particulier opdrachtgeverschap verdient meer aandacht. In Turfstraat 27 te Arnhem bepalen de bewoners zelf hoe ze wonen. De architectuur jaagt geen eigen doelen na maar verloochent evenmin haar vermogens en eigenschappen. Particulier opdrachtgeverschap levert waardevolle experimenten op, met resultaten die zIch ook elders laten toepassen.

 

Wonen moet je maken

Over wonen wordt vaak alleen gesproken of geschreven als betreft het een product, respectievelijk productieproces. Sociale en betaalbare woningbouw wordt vaak gezien als een thema dat het beste overgelaten kan laten worden aan aannemers. Slecht zelden gaat het over kwaliteit, inhoud of omgeving. Gelukkig ontstaan nu gelijktijdig op verschillende plekken initiatieven om het wonen weer terug op de agenda te krijgen. In dit perspectief past ook het boek Wonen van Andrea Prins. Lees verder

 

 

Manifest voor responsieve hoogbouw – The Muse in Rotterdam door Barcode Architects


Veel steden hebben de komende jaren een grote woningbouwopgave te doen. Hoogbouw is beslist een van de antwoorden daarop. Door de nieuwe stedelijke vraag en de eisen van klimaat en ongelijkheid, krijgt deze opgave een nieuwe wending. The Muse in Rotterdam is hiervan een goed voorbeeld.

Lees verder

 

 

 

 

Huis in huis – Turfstraat 27 in Arnhem door JCR Architecten


Geen standaardrijhuis maar een huis dat geheel is afgestemd op jouw manier van wonen. Niet overgeleverd zijn aan de voorspelbare keuzes van corporaties en ontwikkelaars, maar baas zijn over je eigen huis. In veel Nederlandse steden zijn de afgelopen jaren met meer of minder succes locaties uitgegeven waarop bewoners hun woondroom kunnen najagen.

Lees verder

 

 

 

Ook interessant

Would you pay £63 for a chicken? The artist who built a street to show house price madness
When Doug Fishbone came across an abandoned apartment complex in Cork, he decided to recreate it in a gallery – to highlight everything that’s wrong with our property-fuelled financial system – Article by Oliver Wainwright
Lees verder in The Guardian

Stadsbouwmeester Nathalie de Vries: “De ideologie moet terug in de stadsontwikkeling”

Volgens de Groningse stadsbouwmeester Nathalie de Vries gaat het stadmaken over veel meer dan huizen in rijnen of op stapels. Volgens haar is het beter eerst te kijken naar wát voor woningen we nodig hebben. Peter Micheil Schaap interviewde haar: “De ideologie moet terug in de stadsontwikkeling”
Lees verder op Platform Gras

“Collectief wonen kunnen we, nu nog coöperatief”

Ninke Happel werkte in Rotterdam samen met bevlogen professionals aan Het Rotterdamse Woongenootschap, geïnspireerd op het voorbeeld van de wooncoöperaties in Zürich. Een veelbelovend initiatief dat echter nog niet tot resultaten heeft geleid. Merel Pit ging kijken waarom.
Lees verder op de Architect (alleen voor leden)

Veel leesplezier!

Harm Tilman
Viva Architectuur