Davids Danoss schrijft bij de aanvraag van kunstcollectief MINT Podium dat de doelen en de criteria van de FGF aansluiten bij zijn project. Het betreft het omvormen van een vervallen binnentuin in Coolhaven tot een open toegankelijke ruimte waar kunstenaars en publiek elkaar kunnen vinden.

Dat past zeker bij de criteria van de FGF. Grappig genoeg past het ook nog bij iets anders wat mij betreft: al sinds 2000 organiseren wij thuis exposities. Het begon als volgt:

In 1999 had mijn huis vrij pittig onderhoud nodig. De vraag rees of wij het moesten afbreken en opnieuw bouwen. Eén van mijn vrienden zei “doen” en dan vraag je de beste architect die er is om een nieuw ontwerp te maken. Ok, en wie is die beste architect dan wel? Dat is Rem Koolhaas. Waar is hij? Hij woont in Londen. Enfin, we hebben Rem benaderd en het ontwerpen van een woonhuis paste heel goed in de opbouw van zijn oeuvre, zei hij. Het werd een spannende tijd. We hebben met hem samen bv het huis in Bordeaux gezien en met anderen ook het huis in Parijs (met dat zwembad dat boven het huis naar de Eiffeltoren kijkt) en het huis in het oosten van het land waarvan de mevrouw die ons daar ontving zei: vindt u het ook net een tankstation? Nou, ik begreep die opmerking wel maar het was in ieder geval prachtig.

Waarom is het huis van Koolhaas toch niet gebouwd? Ik durfde niet. Zo kwam een bevriende aannemer naar me toe. Die zei: ik hoor dat je met een belangrijke architect bezig bent en kunnen wij nu vast afspreken dat jij mij niet gaat vragen om dat ontwerp te bouwen? Zo waren er nog enkele andere raadgevers en inmiddels heb ik er natuurlijk reuze spijt van dat ik de twijfel liet overheersen.  

Uiteindelijk is mijn huis niet afgebroken maar grondig gerenoveerd door David Baars van TomDavid Architecten, fantastische lui waarmee we ook nu nog heel vaak zaken doen. De vraag werd toen gesteld: wat ga je met het huis doen? Het antwoord had kunnen zijn gewoon wonen, maar omdat we met hen altijd uitvoerig praten, een glaasje wijn drinken en een stukje kaas eten, kwamen we op het idee om kunst te exposeren. Niet om kunst te verzamelen dus, want we waren toen geen verzamelaars, maar om het te laten zien. En zo zijn we in 2001 begonnen met het organiseren van exposities. In het begin 5 keer per jaar, daarna 4 keer per jaar, 3 keer per jaar, 2 keer per jaar, 1 keer per jaar. De laatste tijd, omdat we toch een beetje verzamelaars geworden zijn en het huis binnen eigenlijk geen ruimte meer geeft, houden we nu exposities in onze tuin. Vorig jaar werk van Herman Lamers, dit jaar werk van Joep van Lieshout, Pim Palsgraaf en Sander Buijk.

Tijdens die exposities die duren van mei tot en met september, hebben we buiten de coronatijd een vernissage en een finissage, waarbij tussen de 50 en de 100 mensen komen. Vorig jaar ging dat natuurlijk niet met corona en hebben we mensen individueel ontvangen. Dat was bijna nog leuker. Hoe het dit jaar precies zal gaan weten we nog niet, maar dat er iets gaat gebeuren staat natuurlijk wel vast.

Na lezing van het bovenstaande kan je je voorstellen dat de woorden van Davids Danoss inderdaad aansluiten bij de criteria van de FGF, maar ook bij onze eigen exposities GB5 In De Schijnwerper.

 

Fleur Groenendijk

Voor de Fleur Groenendijk Foundation

Q1 2021